Ik kijk naar buiten, maar weet niet precies wat ik nu met mijn ogen waarneem. Alles flitst in een milliseconde voorbij, nog voordat ik alle beelden kan verwerken en een eigen interpretatie eraan kan geven. Ik weet alleen dat het buiten stortregent en hard waait. Met een zucht pak ik mijn oordopjes en zet Samba de Janeiro op. Ik doe nu een moord voor een vakantie naar de Malediven of ergens anders waar het zonnig, romantisch en feestig tegelijk is.
Al meer dan twee maanden moet ik samen met andere inwoners van het koude Nederland kampen met het ernstige depressieve weer. Dag in dag uit valt er geen enkele zonnestraaltje op mijn zachte, gladde gezicht als ik wakker wordt. Daarentegen word ik elke dag wakker met een uiterst geïrriteerde huid die schreeuwt om natuurlijke zonlicht en verzorging. Na twee maanden lang me bezig te hebben gehouden met experimentele onderzoek naar de juiste soorten dagcreme’s, middagcreme’s, regencreme’s, sneeuwcreme’s, andere-zware-weersomstandighedencreme’s is niet alleen mijn portemonnee leeg, nee.. mijn winterbatterijen ook. Ik voel me niet alleen leeg, maar ook uiterst vooruitzichtloos. Niets heeft meer voor mij een doel: ik voel me verzadigd en ga het liefst de hele dag in bed liggen janken. Echter heb ik werkelijk niets te klagen; mijn familie houdt van mij, ik heb de leukste vriendinnen en vrienden, ik haal met twee vingers in mijn neus alles op school, heb een goedverdiende leuke baan die aasluit bij mijn hobby’s, heb uitstekende exploiteerkansen en als klap op de vuurpijl ga ik nog eens minstens vier keer per jaar op vakantie.
Maar het ergste moet nog komen.. Ik of wij kunnen niemand de schuld geven van dit aanhoudende rotweer en strenge winter. Het is niet zoals we in oorlogstijden zomaar een bevolkingsgroep of land ..de Joden, Duitsers, Japanners of Russen kunnen blaimen voor alle oorlog-ellende die we hadden moeten doorstaan. Noch kunnen we onze regeringshoofden aanwijzen omdat die zich teveel bezighouden met criminele allochtonen het land uitzetten. (Het kan ook gewoon zijn dat we op dit moment geen kabinet hebben..-_-) of kunnen we marsmannetjes de schuld geven voor het terroriseren van planeet Aarde..
We kunnen niet ééns onszelf de schuld geven, omdat we diep van binnen allemaal weten dat we...streven naar een Hummer of graag in een andere benzinezuipwagen willen rijden, graag op vakantie willen met een privé-jet (koolstofdioxideuitstoot buiten beschouwing gelaten) naar een net-ontdekt eiland (waar toevallig net duizenden hectare oerwoud is gekapt), graag veel fastfood consumeren die verpakt zijn in plastic-bakjes met plastic-vorkjes en plastic-mesjes en tot slot het liefst wonen in een landhuis waarin gezellig veel lichtjes branden en ook nog elke dag rijden (met de Hummer of course) naar de stad waar we werken in een drukbezette bedrijf dat wél rekening houdt met de actuele klimaatverandering en volgens een groenlabel milieuvriendelijk produceert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten